Strzelcy pogotowia
Strzelcy pogotowia muszą stale czuwać z bronią pod ręką, gotowi do natychmiastowego rozpoczęcia ognia w razie alarmu. Reszta strzelców może odpoczywać, musi jednak móc zająć szybko wyznaczone stanowiska ogniowe. Łączność z dowódcą plutonu, ubezpieczeniem i sąsiadami musi być wzrokowa. Amunicja powinna być we wszystkich gniazdach oporu stale pod ręką. W szczególności dowódca drużyny musi dbać o amunicję do ręcznego karabinu maszynowego. Dowódca drużyny jest odpowiedzialny za to, by cały jego oddział w wypadku natarcia wystąpił do walki sprawnie i zawsze w porę. Wymaga to: czujności służby alarmowej i umiejętności alarmowania, dokładnej znajomości sygnałów alarmowych przez wszystkich, sprawnego wykonania alarmu. Podczas zmierzchu, przed świtem, w dymie, we mgle, podczas zawiei śnieżnej, oraz przy większym zmęczeniu strzelców, drużynowy musi zwrócić szczególną uwagę na gotowość bojową swego oddziału i sam być bardziej czujny. Wymagające tego warunki pogodowe, dają pewne ograniczenia, które musimy wziąć pod uwagę.